หลังจากที่มนุษย์ถูกทอดทิ้งให้ดูแลตัวเอง พวกเขาก็เริ่มสร้างพันธมิตรจากรัฐและชาติต่าง ๆ เป็นครั้งแรกที่วัฒนธรรมเริ่มเจริญรุ่งเรืองและความสำเร็จมากมายที่เรารู้จักกันดีในทุกวันนี้ได้บังเกิดขึ้นในยุคนี้

พลเมืองโลกที่เติบโตได้รวดเร็วที่สุดและส่งอิทธิพลมากที่สุดคือมนุษย์ พวกเขามีความรู้อย่างมากในเรื่องอักษรรูนส์และสามารถใช้อำนาจลึกลับเกือบทั้งหมดได้ อารยธรรมที่ก้าวหน้านี้ดำรงอยู่กว่าเกือบสหัสวรรษและได้รับการขนานนามว่า “The Ancient Kingdoms” (อาณาจักรโบราณ) ในเวลาต่อมา

ช่วงเวลานี้ส่งอิทธิพลต่อบรรทัดฐานและวิถีการดำรงชีวิตของยุคต่อมาอย่างมาก และสร้างพื้นฐานทั้งด้านองค์ความรู้และโลกทัศน์ในยุคต่อมา ด้วยเหตุนี้จึงได้รับการขนานนามว่า Classical Epoch (ยุคคลาสสิก)

เมื่อมนุษย์มีความรู้มากขึ้นก็มีพลังเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล แล้วความโลภก็เข้าครอบงำ ความขัดแย้งเล็ก ๆ น้อย ๆ เป็นครั้งคราวก่อตัวขึ้นเป็นสงครามระหว่างชาติ มนุษย์เริ่มใช้เวทมนตร์ทำลายล้างประหัตประหารกัน

ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีเจริญรุดหน้าจนถึงขั้นที่มนุษยชาติท้าทายพระเจ้า โดยนำมังกรและธาตุต่าง ๆ มาสร้างสัตว์ที่ประหลาดเกิดจินตนาการด้วยการใช้รูนไปจนถึงการเปลี่ยนร่างให้เป็นสิ่งต่าง ๆ ตามที่มองเห็นได้ด้วย

และแล้วสงครามที่ยาวนานถึงร้อยปีก็บังเกิดขึ้น ผู้คนทุกสารทิศถูกดึงมาเข้าร่วมทำสงครามทีละเล็กละน้อยจนไม่เหลือสถานที่ปลอดภัยบนโลก ช่วงเวลานี้ได้รับการกล่าวขานถึงตามชื่อของสงครามที่โหดร้ายที่สุดว่า The War of Balanzasar (สงครามแห่งบาลันซาซาร์) แต่ในที่สุดมังกรและธาตุที่ถูกพันธนาการอยู่ก็หนีออกมาเป็นอิสระได้อีกครั้ง

ด้วยความเกลียดชังมวลมนุษย์ พวกมันทำลายทุกสิ่งทุกอย่างที่มนุษย์สร้างขึ้นก่อนที่จะไปอยู่โลกอื่น เหตุการณ์นี้เรียกกันในภายหลังว่า "Heaven's punishment" (การลงโทษจากสรวงสวรรค์) ถึงแม้สงครามจะจบลงไปแล้วก็ยังไม่มีสันติภาพบนโลก ชาติต่าง ๆ ที่ยังมีอำนาจอยู่โจมตีเพื่อนบ้านที่อ่อนแอกว่า ความทุกข์ทรมานที่ผู้ที่ถูกโจมตีได้รับนั้นมากยิ่งกว่าเก่า